THC

111

بخش نارسایی قلبی


خدمات تشخیصی و‌درمانی به بیماران نارسایی قلبی از ابتدای تاسیس مرکز قلب تهران به بیماران عزیز ارائه شده است ولی به صورت تخصصی از سال ۱۳۹۵ به درمان این بیماران پرداخته شده است و با افتتاح دپارتمان نارسایی قلبی در سال ۱۳۹۷ به صورت متمرکز خدمات متنوعی به این گروه از بیماران داده می شود .
کلینیک نارسایی قلبی هر روز هفته به جز پنج شنبه و جمعه ها فعال است و اقداماتی مانند ویزیت بیماران ، اکوکاردیوگرافی ، بستری های کوتاه مدت جهت تزریق داروهای لازم ، EECP و ... در این کلینیک انجام می شود.

خدمات

- نارسایی قلبی
- کاردیولوژی
- پرفشاری خون ریوی
- infusion suite
-EEPC

روش های درمانEEPC

روش های معمولی برای درمان بیماران مبتلا به CAD شامل : دارو درمانی – انژیوپلاستی عروق – کرونری و بای پس شریان کرونری می باشد که روش های فوق برای تعدادی از بیماران مبتلا موفقیت آمیز بوده است ولی به هر حال تعدادی از بیماران هنوز نتوانسته اند پاسخ مناسبی از روش های درمانیفوق دریافت نمایند و گروهی نیز کاندید عمل پیوند عروق کرونر به دلایل گوناگون نمی باشند . EEPC یک روش درمانی غیر دارویی و غیر تهاجمی برای این گونه بیماران می باشد.
اولین اثر درمانی در EEPC گسترش و تشکیل عروق کولترال جدید کرونری در بیماران CAD می باشد کاهش علائم انژین های صدری به طور موفقیت آمیزی تا شش ماه بعد از خاتمه یک دوره کامل این پروسیجر دیده می شود و نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از EEPC در حد امکان به عنئان تحریک تشکیل عروق کولترال در درمان های پزشکی بسیار بی خطر است . EEPC بطور گسترده ای در درمان بیماران انژین صدری که کاندید ری واسکولاریزاسیون عروق نمی باشند به عنوان درمان غیر تهاجمی بکار می رود و مصرف نیتروگیسرین را کاهش می دهد و علائم ایسکمی و سقوط ST در تست ورزش کاهش می یابد و این وضعیت درمانی تا 5 سال بعد از درمان هم مشاهده می شود . در مطالعات نشان داده شده است که در استرس تست پرفیوژن میوکارد افزایش می یابد و کلاس عملکرد قلبی (Function Class) بیمارن افزایش می یابد.
تاثیر EEPC بعد از CABG و PCI یکسان می باشد و در بیماران CABG که بعد از عمل جراحی عملکرد بطن چپ کاهش می یابد در EEPC این موارد کمتر دیده می شود.

روش انجام کار در EEPC :

EEPC از یک کمپروسر هوا – کامپیوتر تنظیم کننده و یکسری کاف تشکیل شده است. کافها به دور ساق، پایین و بالای ران پیچیده می شوند. فشار خارجی این کافها در زمان باد شدن به 100 تا 300 میلی متر جیوه می رسد. EEPC به شکل مشخصی در آئورت مرکزی و شرایین کرونری میانی تا دبستال باعث افزایش میانگین فشار دیاستولیک و کاهش فشار سیتولیک می شود. افزایش جریان خون شریان کرونری در طی استفاده از EEPC اثرات کاهش پس بار و افزایش فشار خونرسانی به عروق کرونر به عنوان یک وسیله بالقوه مکانیکی و مفید برای بهبود عملکرد قلب می باشد. EEPC با باد شدن 3 سری کاف که به دور اندامهای تحتانی بسته شده اند عمل می کند. ( شکل بالا) این کافها در شروع دیاستول به طور متوالی از ساقها به ران و باد شده و باعث Aortic Counter Pulsation و تقویت فشار دیاستولی و در نتیجه افزایش جریان خون عروق کرونر در طی دیاستول می شود. این وسیله همچنین بازگشت وریدی را نیز افزایش می دهد . در پایان دیاستول فشار خارجی در کافها همزمان و به سرعت کاهش می یابد و باعث کاهش فشار سیستولی و پس بار بطن چپ می گردد. مشابه عملکرد بالون پمپ داخل آئورتی با این تفاوت که آمار مرگ و میر بیماران در EEPC کمتر از IABP می باشد و در IABP بازگشت وریدی و چیش بار را هم با فشردن سیستم وریدی در اندام تحتانی افزایش می دهد. نتایج طولانی مدت استفاده از EEPC ناشی از افزایش فشار دیاستولی می باشد که باعث تشکیل عروق کولترال و بهبود کاکرد سلولهای اندولپال می شود.
تحقیقات نشان می دهد در Shear Stress ایجاد شده به دنبال EEPC ، بصورت مزمن سبب آزادسازی طیفی از فاکتورهای رشد و در نتیجه تحریک آنژیونز در بستر عروق کرونر می شود و به همین دلیل استفاده از EEPC به عنوان درنانی برای آنژین صدری و سکته قلبی از سال 1995 توسط FDA، معرفی شده است همچنین بر طبق مشاهدات پس از گذشت یک ماه از درمان بیماران مبتلا به CDA بوسیله روش EEPC، سطح اکسید نیتریک پلاسما به مقدار قابل توجهی در این گروه افزایش می یابد. علائم بهبودی در اکثر بیماران پس از طی 10 جلسه درمانی آشکار می شود.